Sophie Straat

Sophie Straat studeerde in 2020 af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten, waar ze documentairefotografie volgde. In haar afstudeerjaar werkte ze samen met producer Wieger Hoogendorp aan de EP ’T is niet mijn schuld, waarvoor ze later dat jaar een Edison ontving. Aansluitend verscheen haar debuutalbum Smartlap is niet dood, een knipoog naar de slogan Punk’s not dead, waarin ze de grenzen van het begrip punk opzoekt. Ook bracht ze Gebroken Spiegels uit, een EP bestaande uit één lang nummer dat ze samen met het Metropole Orkest opnam. Hierin verweeft ze uiteenlopende verhalen over onderdrukking vanuit een feministisch perspectief, geïnspireerd door de gelijknamige film uit de jaren tachtig.

Haar nieuwste plaat, Wie de fak is Sophie Straat, laat een experimenteler geluid horen en ontstond in nauwe samenwerking met onder andere: Ricky Cherim (Meetsysteem) en Yannick Witvoet (Elijah Waters). Het resultaat is een kwetsbare, eerlijke collectie nummers waarin onzekerheid, de zoektocht naar identiteit en kritiek op het systeem samenkomen, gedragen door invloeden uit punk, breakbeat en zelfs een vleugje bossanova.

Live maakte Sophie indruk op festivals als Best Kept Secret, ITGWO, Lowlands en Pukkelpop (BE). Ook speelde ze uitverkochte clubtours door de Benelux, met als hoogtepunt haar eigen Protestfest: een jaarlijks terugkerend festival dat inmiddels voor de vierde keer plaatsvindt in de gehele Paradiso, met een programma vol muziek, sprekers, kunst en meer.

In teken van haar nieuwste album keerde Sophie bewust terug naar haar persoonlijke roots: de kleine DIY-podia. Ze tourde langs onder andere ACU Utrecht, Slachthuis Haarlem en Het Bos Antwerpen (BE). In 2026 volgt een tour langs meerdere poppodia in Nederland en België.

Naast haar muziekpraktijk is Sophie Straat een multidisciplinair kunstenaar: ze maakt foto’s, films, artworks en schrijft essays. Sophie Straat is hier om iets te delen en samen met haar publiek wordt dat werkelijkheid.