Hell

Een concert van Hell op een Christelijke feestdag, is dat niet vloeken in de kerk? Jazeker! Maar dan wel vloeken uit pure verwondering en dankbaarheid dat deze Britse legende na bijna dertig jaar uit het graf herrezen is én ook nog eens op Paaspop staat ook. De geschiedenis van Hell is intrigerend en macaber tegelijk.  In het kort: in 1982, tijdens de hoogtijdagen van de New Wave Of British Heavy Metal, nam de band een aantal demo’s op voor zijn debuut-LP die op een Belgisch platenlabel uit moest komen. Helaas ging deze platenmaatschappij vroegtijdig failliet. Vlak daarna pleegde zanger Dave Halliday zelfmoord. Het was diezelfde Halliday die eerder een zekere Andy Sneap gitaar leerde spelen.  Sneap zou later een gevierd gitarist, songwriter en studio-technicus/producer worden voor talloze bands waaronder  Machine Head, Megadeth, Exodus, Napalm Death, Entombed, Opeth en Sabbat - waar hij gitarist bij was.  In 1983 bracht de band nog wel de EP Save Us From Those Who Would Save Us uit in eigen beheer, een EP die inmiddels een waar collectors item is. Fast forward naar 2008. De oude bandleden besluiten om alsnog hun debuut-LP uit 1982 op te gaan nemen en halen Sneap erbij als producer en de Engelse acteur David Bower als zanger. Het resultaat is de indrukwekkende debuut-CD Human Remains, die na 30 jaar na Hell’s oprichting dan eindelijk uitkomt. Het is een mix van melodieuze heavy, speed en doomy metal met teksten, symboliek en thematiek uit de occulte hardrock en black metal en sluit daarmee aan bij bands als bijvoorbeeld Ghost, Watain, Immortal en onze eigen The Devil’s Blood.